Pomiary elektryczne

Wykonujemy następujące pomiary elektryczne:

• pomiary skuteczności ochrony przeciwporażeniowej poprzez samoczynne wyłączenie zasilania

• pomiary skuteczności zerowania

• pomiary impedancji pętli zwarcia

• pomiary rezystancji izolacji obwodów

• pomiary  wyłączników różnicowo - prądowych - różnicówka - RCD

• pomiary instalacji przed dotykiem bezpośrednim

• pomiary wyłączników instalacyjnych

• pomiary oświetlenia

• pomiary stanowiska pracy

• pomiary oświetlenia dróg ewakuacyjnych

• pomiary uziemienia ciągłości przewodu ochronnego PE i małych rezystancji.

• oględziny dotyczące ochrony przed dotykiem bezpośrednim

• przeglądy i konserwacja urządzeń elektrycznych

• pomiary marzyn i urządzeń budowlanych , przemysłowych
  

Wykonanie dokumentacji popomiarowej , oraz aktualizacja  zupełnie BEZPŁATNIE!

Dojazd do klienta gratis, zupełnie za darmo na terenie Śląska. Bytom, Zabrze, Gliwice, Ruda Śląska, Katowice, Chorzów, Mysłowice, Czeladź, Będzin, Sosnowiec, Siemianowice Śląskie, Dąbrowa Górnicza, Wojkowice, Psary, Siewierz, Mikołów, Częstochowa, Bielsko - Biała.

 Krótko mówiąc całe województwo Śląskie i Zagłębie.

Część I - Pomiar ciągłości przewodów ochronnych, w tym głównych i dodatkowych (miejscowych) połączeń wyrównawczych oraz pomiar rezystancji przewodów ochronnych
 Pomiar ciągłości przewodów ochronnych oraz przewodów głównych i dodatkowych (miejscowych) połączeń wyrównawczych należy wykonać metodą
techniczną lub miernikiem rezystancji. Zaleca się wykonywanie pomiaru przy użyciu źródła prądu stałego lub przemiennego o napięciu 424 V (w stanie bezobciążeniowym) i prądem co najmniej 0,2 A.
Pomiar ciągłości przewodów ochronnych polega na przeprowadzeniu pomiaru rezystancji między każdą częścią przewodzącą dostępną a najbliższym punktem głównego połączenia wyrównawczego (głównej szyny uziemiającej). Zmierzona rezystancja R powinna spełniać następujący warunek:
 gdzie:
U_c - napięcie dotykowe spodziewane, którego wartość, w zależności od czasu wyłączenia 

  I_a -  prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia zabezpieczającego w wymaganym czasie.
 
Omówiona wyżej metoda nie dotyczy połączeń wyrównawczych dodatkowych (miejscowych).
W przypadkach budzących wątpliwość co do skuteczności działania połączeń wyrównawczych dodatkowych, należy sprawdzić, czy rezystancja między częściami przewodzącymi jednocześnie dostępnymi spełnia warunek:
 gdzie:

U_L - napięcie dotykowe dopuszczalne długotrwale,
I_a - prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia zabezpieczającego w wymaganym czasie.

Część II - Pomiar rezystancji izolacji instalacji elektrycznej
 Podstawowym badaniem ochrony przed dotykiem bezpośrednim (ochrony podstawowej) jest pomiar rezystancji izolacji instalacji elektrycznej. Pomiar należy wykonywać, po wyłączeniu zasilania i odłączeniu odbiorników, miernikiem na prąd stały przy obciążeniu prądem 1 mA. Rezystancję izolacji należy mierzyć:

• między kolejnymi parami przewodów czynnych,
• między każdym przewodem czynnym a ziemią.

Jeżeli w obwód są włączone urządzenia elektroniczne, należy jedynie wykonać pomiar między przewodami czynnymi połączonymi razem a ziemią. Przewody ochronne PE i ochronno-neutralne PEN mogą służyć jako połączenie z ziemią. Minimalne wartości rezystancji izolacji i wymagane napięcia probiercze podane są w tablicy. Separację części czynnych jednego obwodu od części czynnych innych obwodów i od ziemi, należy sprawdzić mierząc rezystancję izolacji. Zmierzone wartości rezystancji, w miarę możliwości z przyłączonymi urządzeniami, powinny być zgodne z wartościami podanymi w tablicy
.Część III - Pomiar rezystancji izolacji podłóg i ścian
Ochrona przed dotykiem pośrednim (ochrona przy uszkodzeniu) przez zastosowanie izolowania stanowiska wymaga przeprowadzenia pomiarów rezystancji izolacji podłóg i ścian. Rezystancja izolacji podłóg i ścian nie powinna być mniejsza niż:

• 50 k, jeżeli napięcie nominalne instalacji nie przekracza 500 V (napięcie probiercze prądu   stałego 500 V),
• 100 k, jeżeli napięcie nominalne instalacji przekracza 500 V (napięcie probiercze prądu stałego 1000 V).

Rezystancję należy mierzyć między elektrodą probierczą a przewodem ochronnym instalacji. Elektroda probiercza składa się z metalowej płytki kwadratowej, o bokach 250 mm i kwadratowego kawałka zwilżonego, wchłaniającego wodę papieru lub tkaniny, o bokach około 270 mm, z którego usunięto nadmiar wody. Tkaninę lub papier umieszcza się pomiędzy metalową płytką i badaną powierzchnią. W czasie pomiaru do elektrody należy przyłożyć siłę około 750 N  w przypadku podłóg oraz 250 N w przypadku ścian. Należy wykonać przynajmniej trzy pomiary w tym samym pomieszczeniu, w tym jeden w odległości około 1 m od części przewodzących obcych, występują cych w tym pomieszczeniu. Pozostałe dwa pomiary powinny być wykonane przy większych odległościach
Część IV - Pomiar rezystancji uziomu
 Pomiar rezystancji uziomu wykonuje się przy użyciu prądu przemiennego. Jako przykład przedstawiono na rysunku układ do pomiaru rezystancji uziomu metodą techniczną. Prąd przemienny o stałej wartości przepływa pomiędzy uziomem T i pierwszym uziomem pomocniczym T₁, który jest umieszczony w takiej odległości od uziomu T, że oba te uziomy nie oddziaływują na siebie. Drugi uziom pomocniczy T₂, którym może być metalowy pręt zagłębiony w gruncie, jest umieszczony w połowie odległości pomiędzy T i T₁. Mierzony jest spadek napięcia między T i T₂. Rezystancja uziomu jest stąd równa napięciu między T i T₂ podzielonemu przez prąd przepływający pomiędzy T i T₁. Aby sprawdzić, że rezystancja uziomu jest wartością prawidłową należy wykonać dwa dalsze pomiary z przesuniętym drugim uziomem pomocniczym T₂, raz 6 m w kierunku do uziomu T, a drugi raz odpowiednio 6 m do uziomu T₁. Jeżeli rezultaty tych trzech pomiarów są do siebie zbliżone, w granicach dokładności technicznej, to średnią z tych trzech pomiarów przyjmuje się jako rezystancję uziomu T. Gdy nie ma takiej zgodności, pomiary należy powtórzyć przy powiększeniu odległości pomiędzy T i T₁. W przypadku przeprowadzania pomiaru prądem o częstotliwości sieciowej,  wewnętrzna impedancja zastosowanego woltomierza musi wynosić co najmniej 200 /V. Źródło prądu używane do pomiaru powinno być izolowane od sieci elektroenergetycznej, np. przez transformator dwuuzwojeniowy.
Część V - Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania
 Układ sieci TN
Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania w układzie sieci TN polega na sprawdzeniu czy spełniony jest warunek:

gdzie:

Z_S       impedancja pętli zwarciowej, obejmującej źródło zasilania, przewód fazowy do miejsca
         zwarcia i przewód ochronny od miejsca zwarcia do źródła zasilania,
I_a        prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia zabezpieczającego w wymaganym czasie,
U_o     napięcie fazowe.

Przeprowadza się pomiar impedancji pętli zwarciowej i określa prąd I_a na podstawie charakterystyk czasowo-prądowych urządzeń zabezpieczających dla wymaganych czasów wyłączenia (na przykład 0,2; 0,4; 5 s przy U_o = 230 V) lub znamionowego prądu różnicowego w przypadku zastosowania urządzeń ochronnych różnicowoprądowych.
Pomiar impedancji pętli zwarciowej należy wykonać przy tej samej częstotliwości jak częstotliwość znamionowa obwodu. Przed wykonaniem pomiaru impedancji pętli zwarciowej zaleca się dokonanie pomiaru ciągłości przewodów ochronnych Pomiar impedancji pętli zwarciowej może być zastąpiony pomiarem rezystancji przewodów ochronnych  z zachowaniem następujących warunków:

• przewód ochronny ma taką samą budowę i tak samo jest ułożony jak przewody fazowe, bez części ferromagnetycznych (co powoduje, że istniejąca reaktancja jest pomijalna),
• przekrój przewodów ochronnych nie przekracza 95 mm² Cu.

 Część VI - Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania
Metoda 1. Pomiar impedancji pętli zwarciowej metodą spadku napięcia
Napięcie sprawdzanego obwodu należy zmierzyć załączając lub wyłączając obciążenie o regulowanej rezystancji R.
Impedancję pętli zwarciowej oblicza się według wzoru:

gdzie:

Część VII - Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania
 Układ sieci TN
Metoda 2. Pomiar impedancji pętli zwarciowej z zastosowaniem oddzielnego zasilania
Pomiar według tej metody wykonywany jest przy wyłączeniu normalnego źródła zasilania
i zwarciu uzwojenia pierwotnego transformatora.
Do zasilania stosuje się oddzielne źródło zasilania. Impedancję pętli zwarciowej oblicza się według wzoru:

gdzie:

Z_S  - impedancja pętli zwarciowej,

 U   -  napięcie zmierzone podczas pomiaru,

 I  - prąd zmierzony podczas pomiaru.

 Część VIII - Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania
 Układ sieci TT
Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania w układzie sieci TT, jeżeli wyłączenie zasilania realizowane jest przez wyłącznik ochronny różnicowoprądowy,  polega na sprawdzeniu czy spełniony jest warunek:

RA · I_Δn ≤ U_L

gdzie:

RA   - całkowita rezystancja uziomu i przewodu ochronnego łączącego części przewodzące
           dostępne z uziomem, 

I_Δn  - znamionowy prąd różnicowy,

U_L   - napięcie dotykowe dopuszczalne długotrwale.

W warunkach środowiskowych normalnych wartość UL wynosi 50 V dla prądu przemiennego i 120 V dla prądu stałego. W warunkach środowiskowych o zwiększonym zagrożeniu wartość UL wynosi 25 V i 12 V dla prądu przemiennego oraz 60V i 30V dla prądu stałego.Przeprowadza się pomiar rezystancji uziomu i przewodu ochronnego łączącego części przewodzące dostępne z uziomem. Określa się znamionowy prąd różnicowy zastosowanego urządzenia ochronnego różnicowoprądowego.
Jeżeli wyłączenie zasilania realizowane jest przez urządzenia zabezpieczające przed przetężeniami (nadprądowe) sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) zgodnie z normą HD 60364-4-41 polega na sprawdzeniu czy spełniony jest warunek:

Zs · Ia ≤ Uo

gdzie:

Zs - impedancja pętli zwarcia doziemnego,

Ia - prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia zabezpieczającego w wymaganym czasie
     
Uo - napięcie pomiędzy przewodem fazowym a ziemią

Część IX - Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania
Układ sieci IT
Sprawdzenie skuteczności ochrony przed dotykiem pośrednim (ochrony przy uszkodzeniu) przez samoczynne wyłączenie zasilania w układzie sieci IT polega na sprawdzeniu czy spełniony jest warunek:

gdzie:

I_d - prąd pojedynczego zwarcia z ziemią przy pomijalnej impedancji pomiędzy przewodem fazowym i częścią przewodzącą dostępną (obudową). Przy wyznaczaniu wartości prądu Id należy uwzględnić prądy upływowe oraz całkowitą impedancję uziemień w układzie, to jest reaktancje pojemnościowe i rezystancje pomiędzy przewodami fazowymi a ziemią oraz impedancję pomiędzy punktem neutralnym transformatora a ziemią (o ile ona istnieje).
Pozostałe oznaczenia oraz pomiary jak w układzie sieci TT.
Przy podwójnym zwarciu z ziemią w układzie sieci IT muszą być spełnione następujące warunki:

a) dla układu IT bez przewodu neutralnego

b) dla układu IT z przewodem neutralnym

gdzie:

I_a - prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia zabezpieczającego w wymaganym czasie, zależnym od napięcia nominalnego instalacji, napięcia dotykowego dopuszczalnego długotrwale, występowania lub niewystępowania przewodu neutralnego oraz rodzaju obwodu,

Z_s - impedancja pętli zwarciowej obejmującej przewód fazowy i przewód ochronny obwodu,

Z′_s- impedancja pętli zwarciowej obejmującej przewód neutralny i przewód ochronny obwodu.

Metoda pomiarów dla tych przypadków jak w układzie sieci TN.
Część X - Sprawdzenie działania urządzeń ochronnych różnicowoprądowych
Metoda 1
Na rysunku przedstawiony jest schemat układu, w którym regulowana rezystancja włączana jest pomiędzy przewód fazowy od strony odbioru, za urządzeniem ochronnym, a część przewodzącą dostępną. Prąd zwiększany jest przez obniżanie wartości regulowanej rezystancji R_p .
Prąd I_Δ, przy którym urządzenie ochronne różnicowoprądowe zadziała, nie powinien być większy od znamionowego prądu różnicowego I_Δn.
Metoda ta może być stosowana dla układów sieci TN-S; TT oraz IT.
W układzie IT, podczas przeprowadzania próby, w celu uzyskania zadziałania urządzenia ochronnego różnicowoprądowego, może być potrzebne połączenie określonego punktu sieci bezpośrednio z ziemią.
Część XI - Sprawdzanie działania urządzeń ochronnych różnicowoprądowych
Metoda 2
Na rysunku przedstawiony jest schemat układu, w którym regulowana rezy­stancja włączana jest pomiędzy przewód czynny od strony zasilania urządzenia ochron­nego a inny przewód czynny po stronie odbioru.
Prąd zwiększany jest przez obniżanie wartości regulowanej rezystancji Rp.
Prąd I_Δ, przy którym urządzenie ochronne różnicowoprądowe zadziała, nie powinien być większy od znamionowego prądu różnicowego I_Δn.
Podczas przeprowadzania sprawdzania urządzenia ochronnego powinno być odłączone ob­ciążenie układu.
Metoda ta może być stosowana dla układów sieci TN-S; TT oraz IT.
Część XII - Sprawdzenie działania urządzeń ochronnych różnicowoprądowych
Metoda 3
Na rysunku przedstawiony jest schemat układu, w którym stosowana jest elektroda pomocnicza. Prąd zwiększany jest przez obniżanie wartości regulowanej rezystan­cji Rp .
W czasie sprawdzania mierzone jest napięcie U pomiędzy częścią przewodzącą dostępną
a niezależną elektrodą pomocniczą. Mierzony jest również prąd I_Δ, który nie powinien buć większy od znamionowego prądu różnicowego I_Δn.
Powinien być spełniony następujący warunek:
U_L - napięcie dotykowe dopuszczalne długotrwale.
Metoda ta może być stosowana dla układów sieci TN-S; TT oraz IT tylko wówczas,
gdy lokalizacja pozwala na zastosowanie elektrody pomocniczej.
W układzie IT, podczas przeprowadzania próby, w celu uzyskania zadziałania urządzenia ochronnego różnicowoprądowego, może być potrzebne połączenie określonego punktu sieci bezpośrednio z ziemią.